دوچرخههای برقی بهعنوان شیوهای از حملونقل که دوچرخهسواری سنتی را با فناوری محرک الکتریکی ترکیب میکند، در سالهای اخیر توسعه سریعی را در سطح جهانی تجربه کردهاند و به یکی از اجزای مهم سیستمهای حمل و نقل شهری-در مسافت کوتاه و-کم کربن تبدیل شدهاند. با حالت انرژی مکمل خود از انرژی انسانی و الکتریکی، تحرک را با صرفه جویی در انرژی و مزایای زیست محیطی متعادل می کند و ارزش قابل توجهی در کاهش تراکم ترافیک، کاهش انتشار کربن و بهینه سازی الگوهای سفر نشان می دهد.
از نظر ساختاری، دوچرخه های برقی عمدتاً از قاب، سیستم محرکه، سیستم انرژی، سیستم کنترل و اجزای کمکی تشکیل شده اند. سیستم محرک معمولاً شامل یک موتور DC با راندمان بالا و یک دنده کاهش است که سطوح مختلف کمکی را بر اساس شرایط جاده و نیازهای سوار ارائه میکند. سیستم انرژی عمدتاً از باتریهای لیتیوم{3} یون قابل شارژ استفاده میکند که با چگالی انرژی بالا، عمر چرخه طولانی و نرخ تخلیه خود{4} پایین مشخص میشوند. برخی از مدلها به سیستمهای هوشمند مدیریت باتری مجهز هستند تا از ایمنی شارژ و تخلیه و پایداری عملکرد اطمینان حاصل کنند. سیستم کنترل یک ریزپردازنده و حسگرها را ادغام میکند که میتوانند آهنگ، سرعت، و گشتاور را در زمان واقعی حس کنند و امکان تنظیم روان خروجی کمک و همکاری انسان را فراهم میکنند. طراحی قاب تعادلی بین سبک وزن و استحکام ایجاد می کند، در حالی که راحتی و ثبات حمل و نقل را نیز در نظر می گیرد. قطعاتی مانند لاستیک ها، ترمزها و کمک فنرها برای شرایط جاده شهری بهینه شده اند.
از نظر ویژگیهای فنی، مزیت اصلی دوچرخههای برقی در حالت دوگانه{0}«نیروی انسانی + نیروی الکتریکی» آنها است. در شرایط با مقاومت بالا، مانند راه اندازی و بالا رفتن از تپه ها، موتور گشتاور کمکی را فراهم می کند و باعث کاهش فشار فیزیکی سوارکار می شود. در جادههای مسطح یا در طول{4}}کروز سرعت بالا، سوارکار میتواند به حالت نیروی انسانی خالص تغییر مسیر دهد تا برد را افزایش دهد. مدلهای مدرن عموماً به تنظیم کمک قدرت چند سطحی، ترمز بازیابی انرژی، و پایانههای نمایشگر هوشمند مجهز هستند. برخی از محصولات پیشرفته-همچنین موقعیت یابی GPS، زنگ هشدارهای ضد سرقت، و اتصال تلفن هوشمند را ادغام میکنند و راحتی و ایمنی را افزایش میدهند. این برد تحت تأثیر ظرفیت باتری، قدرت موتور، شرایط جاده و عادت های سواری است. مدل های معمولی می توانند 30 تا 100 کیلومتر را با یک بار شارژ طی کنند و نیازهای رفت و آمد اکثر شهرها را برآورده کنند.
از نظر سناریوهای کاربردی، دوچرخه های برقی به طور گسترده برای رفت و آمد شخصی، تحرک مشترک، تحویل آخرین{0} مایل، و سواری تفریحی استفاده می شوند. در راهحلهای حملونقل شهری «آخرین مایل»، انعطافپذیری و پارک راحت دوچرخههای برقی میتواند به طور موثر شکافهای پوشش حملونقل عمومی را پر کند. در صنایع تحویل سریع و تحویل غذا، حمل و نقل با کمک برق-میتواند کارایی را بهبود بخشد و شدت کار را کاهش دهد. دوچرخههای برقی مشترک، از طریق برنامهریزی هوشمند و طرحبندی شبکه، گزینهای برای سفر سبز برای استفاده-در اختیار ساکنین قرار میدهند. علاوه بر این، دوچرخه های برقی به دلیل تجربه سواری آسان و راحت در فعالیت های گردشگری و تفریحی مورد علاقه هستند.
با پیشرفت در مواد جدید، منابع جدید انرژی و فناوریهای کنترل هوشمند، دوچرخههای برقی به سمت بهرهوری انرژی بالاتر، برد طولانیتر، ایمنی افزایش یافته و تجربه کاربری برتر در حال توسعه هستند. بهبود مستمر مدیریت ترافیک جادهای، استانداردهای ایمنی و سیاستهای صنعتی در کشورهای مختلف، محیط مساعدی را برای توسعه استاندارد آنها ایجاد کرده است. پیشبینی میشود که دوچرخههای برقی نقش فزایندهای در سیستمهای حملونقل شهری آینده داشته باشند و به نیروی جدیدی تبدیل شوند که سفرهای سبز و کم کربن-و توسعه شهری پایدار را هدایت میکند.
